Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Μικροί θησαυροί στα παλιατζίδικα!!




ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!


Το αγόρασα με τρία ευρώ σε ένα παζάρι. είναι από την Πολωνία, όμορφο και από μόνο του, ρομαντικό. σκέφτηκα μια να μην του κάνω τίποτα, αλλά... δεν άντεξα. ωραίο μεν, αλλά...δεν κρατιόταν το χέρι μου.

Είχα δυσκολία στο να βρω τα κατάλληλα μοτίβα, χρειαζόταν κάτι απαλό... ρομαντικό... δεν μπόρεσα να βρω κάτι άλλο όσο κι αν έψαξα.  όλα, τα  βρήκα στο ιντερνέτ και τα εκτύπωσα σε λεπτό χαρτί. ζωγράφισα (τρομάρα μου)  τις λεπτομέρειες... πέρασα κάποια σημεία με  πατίνα... και ιδού το αποτέλεσμα.

η μηχανή μου κάτι  έχει πάθει, και οι φωτογραφίες δεν είναι καθαρές. είναι πολύ πιο ωραίο στην πραγματικότητα.

Μένει τώρα να το λουστράρω, και να το κρεμάσω. στην κουζίνα μάλλον...






Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Κόντρα στο κατάλευκο τοπίο.




Τίποτα σπουδαίο, δυο μπουκάλια λαδιού. ήθελα απλά να σας δείξω το χιόνι. είναι όλα κατάλευκα εδώ, τα σπίτια, οι δρόμοι, τα δέντρα... απέραντες λευκές εκτάσεις.

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Ότι να ναι.

Ρ




Αυτό, είναι ένα κάδρο. τώρα... αν με ρωτήσετε τι ακριβώς  παριστάνει...δεν ξέρω να σας πω. τον χειμώνα  (εδώ στη Γερμανία, έχει βαρυχειμωνιά, όλα είναι κάτασπρα από το χιόνι, και το θερμόμετρο κατεβαίνει στους -10) είχα στο μυαλό μου. μάλλον... έτσι τον φαντάζομαι; ήξερα πάντα ότι... ανοιξιάτικος τύπος είμαι. δεν φανταζόμουν ποτέ ότι ο χειμώνας έχει χρώματα για μένα. τελικά... όλο και καινούρια πράγματα ανακαλύπτω για μένα.

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Πειραματισμοί



Είναι ντεκουπάζ... είναι κολάζ... είναι ζωγραφική... (ήθελε και να ζωγραφίσει η μούρη μου)
ότι να ναι είναι αυτό το κάδρο.

Αν ήταν και ίσιες οι γραμμές... μια χαρά νομίζω θα ήταν.


Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Κολάζ με υφάσματα.








Είναι τα πρώτα μου παιχνιδίσματα με υφάσματα και δαντέλες, και... ότι άλλο βρεθεί μπροστά μου. Είχα χρόνια να πιάσω στα χέρια μου ραπτομηχανή, και... νομίζω ότι... φαίνεται. πω πω... κατάστραβα γαζιά!
 δεν πτοούμε όμως. θα τα καταφέρω! τα επόμενα θα είναι πιο ίσια. φαντάζομαι.
Όπως και να χει, έχω ξετρελαθεί με αυτή την τεχνική. όπου δω ύφασμα δαντέλα κλπ... σκέφτομαι  πως, και τι μπορώ να κάνω με αυτά. έχω ειδοποίηση  συγγενής, φίλους  και γνωστούς, να μην πετάνε τίποτα πριν το δω.
Θα ήθελα πολύ να μπορέσω να παρακολουθήσω σεμινάρια σχετικά, αλλά... δεν ξέρω που. έχετε καμιά ιδέα; Βοήθεια καλά μου κοριτσάκια!!!

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Ένα κομμάτι ξύλο...

Τυχαία μια μέρα έπεσα  σε ένα μπλογκ... http://misirloumisirlou.blogspot.com 


 χμ... ενδιαφέρων. για να το ψάξω λίγο... αυτό το κορίτσι έχει πολλά να πει... έχει μεράκι... ψάξιμο στο ψάξιμο πέφτω σε μια ανάρτηση της που έλεγε κάτι για κρακελέ που γίνετε με... κόλα. σιγά μη γίνεται αυτό, σκέφτηκα. όμως... χάνω τίποτα να το δοκιμάσω; το πολύ πολύ να χάσω λίγο από τον..."πολύτιμο" (λέμε τώρα) χρόνο μου, και λίγη κόλα και χρώμα. έψαξα στην αποθήκη... βρήκα ένα κομμάτι ξύλο, και ξεκίνησα τις δοκιμές. μπα.. τζίφος (καλά το είπα εγώ... σιγά μη γίνεται..) αλλά πάλι... κάτι θα ξέρη το κορίτσι για να το λέει... ας ξαναδοκιμάσω... τη μια ξεχνιόμουν και στέγνωνε πολύ η κόλα... την άλλη πέρναγα αμέσως  το χρώμα... την επόμενη άφησα να περάσει κάνα μισάωρο... δεν ξέρω σε πια από τις δοκιμές μου, είδα να δημιουργούνται μπροστά στα δύσπιστα μάτια μου τα σκασίματα. Α... τελικά έχει δίκιο. γίνεται. και μάλιστα γίνεται ένα ωραίο κρακελέ. μου έκανε βέβαια κάποιες φουσκαλίτσες όπως θα δείτε... μάλλον έγιναν επειδή το στέγνωσα με το πιστολάκι. ωραία λοιπόν πείστηκα. θα το ξανακάνω άλλη μέρα σε ένα μεγαλύτερο ξύλο.
ας πετάξω τώρα αυτό το κομμάτι. το παίρνω και προχωράω προς τα σκουπίδια...
 πριν το ρίξω άμεσα το ξανακοιτάω.
όχι. δεν θα το πετάξω!
τι να το κάνω όμως; είναι τόσο μικρο... αμέσως έρχονται  στο μυαλό μου η δυο κορνίζες που βρήκα προχθές,  στα σκουπίδια.
 Αυτό είναι!
θα κάνω ένα κάδρο!
έβαψα μαύρη την κορνίζα (ήταν χρυσή) και... βγήκε αυτό!
 που ομολογώ με έχει ξετρελάνει. καθώς και όσους το είδαν.
 φυσικά... δεν το έχω πια, αλλά... χαλάλι, είναι κρεμασμένο σε έναν τοίχο ενός όμορφου σπιτιού.

Οι φωτογραφίες δεν είναι καλές, και πραγματικά το αδικούν πολύ.








Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Nα το δειξω... να μην το δειξω... Αναρωτιωμουν μερες τωρα...Αυτο το καδρο ομως εχει κατι... κατι γοητευτικο για μενα.
Το ειχα φτιαξει παλιοτερα, δεν μου αρεσε καθολου.
Αποφασισα και το χαλασα και το ξαναεφτιαξα απο την αρχη με διαδορετικη συνθεση.

Ειναι δουλεμενο με τεχνικη παλαιωσης... κρακελε δυο συστατικων (οσο εμεινε δηλαδη, γιατι το περισοτερο εφυγε με το ξυσιμο), Χαρτι, και χαρτοπετσετα.

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Βιβλίο ευχών... Άλμπουμ... ότι να ναι τέλος πάντων...

Δυο κομμάτια ξύλα και χοντρό χαρτί (δεν ξέρω πως ακριβώς λέγεται, από τη Μάγια το πήρα) η αλήθεια είναι οι με ταλαιπώρησε πολύ να το φτιάξω (τώρα αν τα κατάφερα...είναι άλλο θέμα) Πιο πολύ όμως με ταλαιπώρησε το δέσιμο του. Είναι όλο φτιαγμένο με χαρτοπετσέτα, είχα κανί και μερικός λεπτές σελίδες με υπέροχα στενσιλ αλλά... τα έκανα μάνταρα με τις τρύπες και τα πέταξα. Πρέπει να διορθώσω και αυτές τις τρύπες που βλέπετε, αλλά βιάστηκα να σας το δείξω γιατί όλη μέρα σήμερα ασχολούμουν με το να το δέσω! Έσκασα!!!

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου