Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

Πάμε γι΄αλλα...

Βρίσκομαι σε μια περίοδο αδράνειας να το πω... απάθειας να το πω...Μπα...καταθλιψάρας θα το πω!!
Άνοιξη, και εγώ σε κατάθλιψη; εγώ που η εποχή αυτή σήμαινε πάντα ευτυχία και δημιουργία; γέρασα τόσο πολύ; κουράστηκα; βαρέθηκα;
Ντεκουπάζ; απαπα βαριέμαι. Δοκιμές στη ζωγραφική; ακόμα χειρότερα.
Πριν παραιτηθώ εντελώς όμως, κάνω προσπάθειες επανάκαμψης.
Η καινούρια μου τρέλα είναι να ψάχνω διάφορα κουμπιά και μπιχλιμπίδια και να φτιάχνω δαχτυλιδάκια και βραχιολάκια με αυτά. Μόλις μου περάσει, θα βρω κάποια καινούρια τρέλα να ακολουθήσω. Δεν έχει θέση εδώ η κατάθλιψη. Λάθος πόρτα χτύπησε.
Είμαι η Δέσποινα, και είμαι...προσπαθώ να είμαι καλά.

 























Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

Τώρα στα γεράματα... Μάθε γέρο γράμματα. ζωγραφική ήθελα να πω...



Μιας και είμαι στην Αθήνα σκέφτηκα να κάνω μαθήματα  One Stroke με την Ασημίνα http://asiminaart.blogspot.com  Ξεκίνησα γεμάτη χαρά  ενθουσιασμό, γνωρίζοντας όμως από πάντα ότι με τη ζωγραφική δεν θα τα κατάφερνα πότε!
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και την υπομονή της Ασημίνας, εγώ, τούβλο πήγαινα... στουρνάρι γυρνούσα. Αυτό το φύλο πολύ με παίδεψε. αμ το Τριαντάφυλλο; άστα να πάνε. τρεις μέρες τώρα προσπαθώ στο σπίτι να το βγάλω αλλά... δεν .

Πείσμωσα όμως...και άμα πεισμώνω εγώ, δεν υπάρχει τίποτα που θα με σταματήσει. Θα μάθω να ζωγραφίζω πάει και τέλειωσε!!!

Ίσως τα σπάσω τα νεύρα της Μίνας, άλλα...Θα μάθω!!!
Εκείνη... λέει ότι βιάζομαι πολύ. εγώ... το ξέρω ότι βιάζομαι. είμαι  ανυπόμονη. πάντα ήμουν. μου έδειχνε να φτιάχνω το φύλο, και εγώ ήθελα να μάθω λουλούδια, και χωρίς μάλιστα να κάνω πρακτική στο σπίτι, που πάντα επισήμανε ότι πρέπει να γίνετε. κάκιστη μαθήτρια παιδί μου...
Ωστόσο έφτιαξα ένα λαμπαδόκουτο και σας το δείχνω. ενοήτε πως έβαλε το χεράκι της και η Μίνα, και διόρθωσε τα λάθη μου, έτσι ώστε να μπορώ να το.. εμφανίσω σε κοινή θεά, και να κοκορευτώ ότι είναι το πρώτο μου έργο  ζωγραφικής.

Ο δίσκος είναι φτιαγμένος με την τεχνική ντεκουπάζ, τον είχα φτιάξει παλιότερα αλλά δεν τον εμφάνισα εδώ (νομίζω) επειδή δεν μου άρεσε καθόλου τότε, τώρα που τον ξαναείδα άλλαξα γνώμη.










Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

Η ντροπή της ντεκουπατζούς ...

Είχα αποφασίσει να μην την κάνω αυτήν την ανάρτηση. να δείξω τι; το έργο της...ντροπής; με έπεισε όμως η Χαρά    http://kantomagapi.blogspot.com/    να το κάνω ( η αλήθεια είναι ότι δεν κουράστηκε και πολύ γιαυτό, ¨ψήθηκα" γρήγορα) δειξτο μας είπε για να βρούμε τα λάθη. από τα λάθη δεν μαθαίνουμε; δεν θα κουραστείτε πολύ να βρείτε λάθη. βγάζουν μάτι. είναι όλο ένα λάθος.
Ας το κάνουμε λοιπόν...έτσι σαν παιχνίδι.

Μη φοβηθείτε ότι θα με πληγώσετε, με πληγώνει ήδη η ύπαρξή του, είναι αργά όμως για διορθώσεις.


Ηθικόν δίδαγμα ημέρας. Ποτέ μην  καταπιαστείτε να φτιάξετε  κάτι αν δεν έχετε  διάθεση, κυρίως όμως αν δεν έχετε  έμπνευση, μόνο και μόνο επειδή...πρέπει να γίνει.










Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Ρολόι... κομπολόι










Τέλος με τα ρολόγια, τουλάχιστον για... αυτόν τον μήνα. χαχαχα

Είναι και αυτό δουλεμένο με πάστες, και πειραματισμούς με διάφορα  υλικά.







Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Βαράτε... αντέχω.



Έχω ξετρελαθεί με το κολάζ με τα υφάσματα. βλέπω σε ξένα μπλογκ υπέροχα πράγματα  όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα κανένα βιντεακι που να δείχνει τον τρόπο που τα φτιάχνουν. και μη νομίσετε ότι απλά παίρνεις υφάσματα και τα γαζώνεις, νομίζω είναι πολύ πιο περίπλοκο. αν καμιά από σας ανακαλύψει  κάτι που θα μπορέσει να με βοηθήσει στο να μάθω αυτή την τεχνική,θα το εκτιμούσα πάρα πολύ.
 Έτσι λοιπόν προσπαθώ μόνη μου, και μάλλον κάνω τη μια ... πατατιά μετά την άλλη.

Κορίτσια; βαράτε αντέχω.



Στην αρχή, είχε γίνει έτσι. μου παραφανηκε φορτωμένο όμως, και άρχισα να ξηλώνω...




Ράβε , κόλα, ξήλωνε... κατάντησε έτσι.  μήπως να το πάω κατευθείαν στον τενεκέ σκουπιδιών; τι λέτε;






Αυτό... πιο αξιοπρεπές μου φαίνεται. Μια κορνίζα  από τα σκουπίδια ήταν.



Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Μια... άλλη πρόταση για δώρο.











Τι δώρο να κάνεις σε έναν άντρα που έχει γενέθλια; που να μην κοστίσει και πολύ, να έχει και τη δική σου σφραγίδα; ντεκουπάζ φυσικά. τι άλλο;  ναι αλλά... τι να του κάνεις; θήκη για τα γυαλιά του; θα σε πάρει στο κυνήγι.
 κάδρο; χέστηκε για τη διακόσμηση του σπιτιού (οι περισσότεροι).
Μπιζού, δεν φοράνε οι άντρες για να του κάνεις μπιζουτιέρα  ( εδώ... θα σε κυνηγήσει με ντουφέκι)  Ασε... δεν το ρισκάρω.
Ας μη συζητήσω το γεγονός ότι έγινε μεγάλο πάρτι για αυτά τα γενέθλια. νοικιάστηκε μια μεγάλη αίθουσα, στολίστηκε σε μεξικάνικο στυλ, και ήταν καλεσμένοι πάνω από εκατό άνθρωποι. έγιναν διάφορα σόου, και χορευτικά.
 (εγώ πάντως... όταν πρώτα ο θεός,  την ημέρα που θα  κλείσω τα εξήντα... θα πάω να κρυφτώ κάπου όπου κανένας δεν θα μπορεί να με βρει.
Στο θέμα μας τώρα. βρήκα λοιπόν αυτή τη θήκη με μπύρες, (του τύπου του αρέσει πολύ η μπύρα) και σκέφτηκα... εδώ ήμαστε!
  βρήκα παλιές φωτογραφίες, των γονιών του που δεν είναι  πια στη ζωή, και στιγμές από τα παιδικά του χρόνια. τις εκτύπωσα σε ρυζόχαρτο, έκανα παλαίωση στο ξύλο, και έτοιμο το δώρο μου. νομίζω ότι το παράκανα με τη χρυσή πάστα, αλλά ήταν αργά πια για να το διορθώσω.


Αυτό, έγινε τον οκτώβρη, αλλά τώρα σας το δείχνω εδώ. το είχα ανεβάσει στο βάλε φαντασία τότε...



Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου